17 juni 2026
Waar het licht verdwijnt
Tijdens een ongewoon hete zomerweek in Bodø wordt er een gruwelijke vondst van lichaamsdelen gedaan bij een afvalverwerkingsinstallatie buiten het stadscentrum. Het hele bedrijf moet worden doorzocht op zoek naar de rest van het lichaam. Tegelijkertijd wordt een halfnaakte, bebloede en dreigende man gezien in het toeristische stadje Gildeskål, tien mijl ten zuiden van Bodø, maar erger nog: ze vinden er een onthoofd lichaam.
Het hoofd van het onderzoek, Jakob Weber, krijgt zijn handen vol. Beide incidenten krijgen snel nationale media-aandacht en bovendien worstelt het onderzoek met lekken naar de pers. Inspecteur Jakob moet zijn schaarse middelen doordacht inzetten, terwijl hij tegelijkertijd het gevoel heeft dat hij iets gemist heeft, wat hij had moeten begrijpen. Ver weg van het publieke oog heeft de landbouwvervanger Abraham onverklaarbare en diep verontrustende ervaringen op een naburige boerderij: een wolf die komt en gaat, een mysterieuze imker, een lijk dat verdwijnt.
Dit is het vierde boek in de Jakob Weber-serie en misschien wel het meest gewelddadige. Karlsson slaagt erin om een duistere sfeer te creëren, die typisch is voor veel Nordic Noir.
Het boek eindigt met een cliffhanger en dus de belofte op deel 5.
De liefhebbers van dit genre zijn groot in aantal, maar ik ben er niet bij. De auteur strooit van bij het begin met tientallen Noorse namen van plaatsen en gebergtes. De naam van de hoofdpersoon is gemakkelijk, maar al de andere personen heten niet Janssens of Smith, ze hebben allemaal namen die moeilijk in het Nederlandstalige geheugen blijven
hangen.
Karlsson doet zijn best om sfeer te brengen in het boek met dagelijkse details uit het leven van de personages, om dan – meestal op het einde van het hoofdstuk – ineens een onthoofde gestalte te introduceren “met overal grijze hersenmassa en bloed”. Of: “toen werd de buik opengereten en de ingewanden rond de nek van Sam Haldor gedraaid en strakgetrokken”. Ik citeer een paar stukken uit het boek, zodat je weet wat te verwachten en je kan beslissen of je maag ertegen bestand is. De verminkte doden worden bovendien meestal aangetroffen in verlaten varkensschuren met sissende mestbakken of afvalverwerkingsplaatsen.
Dit gezegd zijnde, wordt het boek door vele lezers als het meest spannende van de reeks benoemd, ondanks het feit dat er geen echte ontrafeling van het mysterie geboden wordt.
Gerda Sterk
