17 augustus 2026
24 WETTEN VAN DE VERLIEZER - Waarom het leven niet te winnen is
Zoals we op de achterflap lezen: vierentwintig filosofische observaties over ambitie, liefde, macht, geluk en de menselijke conditie.
Dit is best interessante lectuur. Van der Linden doet ons mee nadenken over bepaalde aspecten van ons menselijk bestaan, die soms een positieve indruk geven, maar dat daarom niet zijn.
In lijn met de titel van het boek brengt hij de 24 overpeinzingen samen onder negatieve titels. Ik geef een voorbeeld: “Niemand zoekt jou zonder reden”. Hij verduidelijkt dat een vriend die plots een bericht stuurt, iets van je wil. “Een moeder die belt, zoekt geen informatie, maar nabijheid.” En als een soort besluit, lees je: “Warmte is een bijproduct, geen oorzaak. De oorzaak heet nut.”
En onder het titeltje “Toets” lees je:
En onder het titeltje “Toets” lees je:
“Let op wie stilvalt
wanneer je niets meer te bieden hebt.
Daar eindigt niet de relatie.
Daar begint de waarheid.”
Let op de spaties tussen de zinnen. Je zou ze kunnen interpreteren als uitnodigingen om even na te denken, vooraleer de auteur je de klap van de waarheid toedient.
Wet 17 heeft de interessante titel: “Je bent gebouwd voor een wereld die niet meer bestaat”. Samen met Darwin overvliegt de auteur het ontstaan en de biologie van de moderne mens om te besluiten dat de mens leeft in een oud model dat niet geschikt is voor de moderne wereld.
“Het brein kreeg minder dan 0,1 procent van zijn bestaan om zich aan te passen aan een totaal nieuwe werkelijkheid”.
“Het zenuwstelsel kent geen verschil tussen prehistorie en wifi.” Dat idee verduidelijkt hij met talrijke voorbeelden, waaronder “Een ongelezen bericht voelt als buitengesloten worden”. “Een stilte online is een sociale dood.”
Wet 18 is geschreven voor iedereen, want iedereen veroudert: “Veroudering is geen verhaal, maar verval.” Dit standpunt is realistischer dan de lezer zou willen, maar het is eenvoudigweg de waarheid. Zie de mooie zin:
“Je wordt gemeten
op standaarden die zijn gemaakt
voor lichamen die je ooit had.”
De korte inleiding is belangrijk. De auteur legt uit dat het geen zelfhulpboek is: de wetten zijn observaties en bieden geen oplossingen. Je kunt beginnen met lezen (en nadenken) waar je wil.
De 24 wetten zijn bedenkingen bij veelal alledaagse situaties, gezien vanuit een filosofische hoek. Omdat Van der Linden ze kort en krachtig behandelt, treffen ze de lezer (tussen haakjes: niet de ‘lezeres’, want alles is in de klassieke hij-vorm. Het is ook moeilijk om telkens hij/zij te schrijven).
Je hoeft het niet eens te zijn met de auteur, al zijn de filosofische essays zeer aannemelijk. Ze proberen het leven uit te leggen als een wedstrijd die niet te winnen is. Ze doen je anders kijken naar jezelf, naar de wereld, naar succes, mislukking, status, competitie en menselijk waarneming. Welke onzichtbare mechanismen zitten daarachter verscholen? Hij heeft het niet over de vrije wil, maar het wordt in elke wet duidelijk dat die veel minder meespeelt dan wij denken.
Hij eindigt met wet 24 “Het leven laat zich niet afsluiten”. Daarin denken we, samen met de auteur, na over er niet meer zijn, over o.a. zelfmoord. Als je de 4 vragen in de Toets beantwoordt: “Dan begrijp je deze wet. Niet als uitnodiging. Maar als begrenzing.”
Nadenken over ons aardse bestaan, over het leven, over wat er op de achtergrond speelt en waarvan we ons niet bewust zijn, is nooit fout. Van der Linden heeft het over “de verliezer”, maar er valt veel te winnen bij het lezen van dit boek.
Gerda Sterk
