2 juli 2026
Fietsend door de Himalaya
Myra de Rooy maakte al eerder fietstochten door Tibet en Nepal. Deze 1100 kilometer lange tocht voert haar door een van de spectaculairste berggebieden ter wereld: de Indiase Himalaya. Op de binnenkant van de kaft zien we kaarten met haar route: van Shimla tot Leh.
Fietsend door de Himalaya is een reisverslag van schrijfster, bergbeklimster en cultureel antropologe Myra de Rooy, waarin zij verslag doet van een bijzondere fietstocht door het afgelegen Ladakh en Zanskar in het noorden van India. De tocht voert haar over hoge bergpassen, door ruige valleien en langs kloosters, met onderweg ontmoetingen die haar kijk op het leven verdiepen.
Zware fietstocht
Het is geen saai verslag, integendeel, ze is zo’n goede vertelster dat we met plezier deelgenoot willen worden van haar ervaringen. Ze houdt van de bergen: ze bracht er veel tijd door, meestal wandelend of klimmend. Ze weet dus dat een goede voorbereiding het halve werk is en daarover gaat het eerste hoofdstuk.
In juni 2022 vertrekt ze. Eerste stop: Delhi, waar ze zich nauwelijks buiten waagt vanwege de hitte en de zeer slechte luchtkwaliteit. Een chauffeur brengt haar en haar fiets naar Shimla. Haar degelijke Idworx-fiets had ze in Nederland laten maken en die krijgt de naam ‘Dirk’. Ze beschrijft wat ze onderweg ziet en dat is voornamelijk veel armoede. Op een foto zien we tussen het verkeer een olifant sjokken.
Ze denkt na over de historische, politieke en culturele omstandigheden van Shimla. Ze is een geologe van opleiding en dat doet haar anders kijken naar het landschap: India is na China de grootste bakstenenfabrikant ter wereld, wat te zien is aan de soms desastreuze mijnbouw. Ze concludeert: “Die ‘schone energie’ blijkt bij nader inzien niet zo groen te zijn als je buiten de primaire belangen kijkt”.
Ontmoetingen
De kilometerteller op 0: ze start de tocht! Het is een moeilijk begin: bergop, gaten in de weg, haarspeldbochten, druk verkeer, afstappen en duwen. Haar fiets is zwaar beladen, ze duwt en hijgt tot iemand haar komt helpen: eerste ontmoeting. De namiddag brengt ze lui door in een zetel in haar hotel.
Het wordt een ongelooflijke tocht met elke dag nieuwe panorama’s en nieuwe ontmoetingen. Ze overnacht in hotels, in kloosters, waar ze maar kan. Belangrijk is dat ze haar dure fiets niet onbeheerd laat staan. Door de zinnen heen voel je de liefde van Myra voor het landschap, de bevolking, het onderweg zijn en de geologische geschiedenis van het gebied. Daarom ziet ze met lede ogen aan dat er overal veel afval wordt achtergelaten, hoe het gebied te lijden heeft onder klimaatveranderingen en door mensen die belust zijn op winst en om die reden damwanden in een gebied plaatsen met alle negatieve gevolgen van dien. Zo laat ze zich op een keer ontvallen: “het is alsof ik op ziekenbezoek ben”.
Ze laat de mensen die ze ontmoet vertellen over de klimaatverandering of over de gevolgen van machtsmisbruik van grote bedrijven die willen verdienen aan waterkrachtenergie en milieuvervuiling. Haar eigen mening houdt ze een beetje op de achtergrond. Maar ontmoetingen zijn soms ook gewoon ontmoetingen en dan wordt er verslag gedaan van diepgaande gesprekken en religieuze ceremonies, waarvan de schrijfster getuige mocht zijn.
De vele ontmoetingen met mensen en medefietsers onderweg zijn kortom een reden tot vreugde: “Vaak geven onverwachte, spontane ontmoetingen kleur aan mijn reizen”. De gesprekken geven haar fietstocht meer diepgang: “Ik kwam hier om te fietsen… maar het gebied dat ik doorkruis gaat door de gesprekken steeds meer leven”. Reizen doet haar goed, het is een manier “om los te komen van tijd en ruimte, die het gewone leven thuis inkaderen”.
Gevaarlijke routes
De kwaliteit van de wegen is in het algemeen niet vergelijkbaar met die in West-Europa. Er zijn tal van stukken die moeilijk begaanbaar en zelfs ronduit gevaarlijk zijn. Geologe De Rooy legt op een voor iedereen bevattelijke manier uit waarom er in het gebied regelmatig aardbevingen plaatsvinden. Bovendien zijn de bergwanden langs de route vaak onstabiel waardoor er rotsblokken naar beneden kunnen vallen. Toch trekt het gebergte haar aan: “die pure ruige schoonheid, de stilte en leegte, het feit dat het, om er te komen, lichamelijke inspanning vereist”. Dit landschap maakt een mens klein en dat ervaart zij ook tijdens haar reis. De locatie waar wegwerkers aan het werk zijn, noemt ze een “scène uit de hel”.
Gelukkig heeft ze - mede dankzij haar uitstekende fiets - niet te veel fietspech. Het boek eindigt met de woorden: “Ik kom terug” en dat ondanks de gevaren van de omgeving en van de roekeloze medeweggebruikers!
Foto’s
De vele kleurenfoto’s, die soms paginagroot zijn, brengen het indrukwekkende landschap tot leven. De kleine foto’s vertellen meer over lokale gebruiken, verschillen in cultuur, over de mensen die ze ontmoet en over geologische verschijnselen.
Je kan dus in je eigen huis, in je eigen leunstoel, meegenieten van een ongewone fietstocht. Je komt veel te weten over de klimaatwijziging, maar evengoed over de zin van het leven, of nog beter: over hoe je je leven zin kan geven. Haar kennis en opzoekwerk in verband met de religie, de cultuur en de geschiedenis van het land waar ze doorheen fietst, zijn onmiskenbaar.
Leuk weetje: er is ook een podcast te beluisteren over deze tocht.
Gerda Sterk
