Ana
Michel Ackaert
Non-fictie
  • 1125 keer bekeken
  • minuten leestijd
  • Reacties

Waardering

4 juli 2023 Waarom is oma bloot?
Dit is geen kinderboek, maar wel het verhaal van een moeizame zoektocht naar zelfaanvaarding, zelfliefde, puurheid, echtheid en ontplooiing. Het loskomen van het juk van haar verleden, en vooral de groei naar de vrouw die Ana werkelijk is.
Mijn uitgebreide verzameling boeken, fictie en non-fictie, beslaat een flink stuk leefruimte in Brugge. In Guardamar del Segura, Spanje is dat wat minder! De boekenruggen kleuren heel decoratief de muren en daarvan recenseerde ik er een dertigtal voor ‘Kritisch Lezen’. De zeldzame exemplaren die een handgeschreven opdracht van de schrijver bevatten kan ik meteen aanwijzen.  De gevleugelde woorden van Herman Portocarero, David Grossman en Salman Rushdie staan meestal op de eerste pagina van één van hun werken. De schrijvers persoonlijk bevragen was nog moeilijker. Het boeiend gesprek met hidalgo Herman Portocarero, onze voormalige Belgische ambassadeur in o.a. Cuba, vergeet ik nooit. Ik kan er nu sinds verleden week nog een extra handgetekend uitzonderlijk werkje aan toevoegen.
‘Michel, In elk van ons schuilt een stukje bloot. De kunst is het toe te laten. Met plezier denk ik terug aan onze eerste ontmoeting.’ Ana
Eventjes terug in de tijd en op een zonovergoten heuveltop met zicht op de Costa Blanca. Vandaag zit ik samen met Anne-Marie, de naam die ze niet meer wil gebruiken of horen en haar alter ego Annemie, pseudoniem Ana. Ze schreef het beklijvend werkje Waarom is oma bloot? Ik kocht ter plekke meteen het boekje en amper een uurtje later had ik het uitgelezen. Ons gesprek heeft vestimentair weinig om het lijf (verklaring later!) maar is daarentegen naar inhoud toe een stevig stukje aangrijpende levenswijsheid. Er zijn heel wat aanknopingspunten en we hebben toevallig nogal wat gemeen. Ze verhaalt over een doorsnee arbeidersgezin in die beklemmende soms kleinburgerlijke stad, Brugge. Er is een moeilijke thuissituatie en jeugd tussen pesterige broers, een hardwerkende vader en een onderdanige moeder in de rol van de toenmalige klassieke huisvrouw. Ik herken meteen de donkere omgeving, de betuttelende katholieke schoolsituaties en vooral hoe het voelt als je er toen en zelfs heden nog steeds ‘anders’ over denkt.
Kortom Ana werd weinig ontzien. De littekens op haar ziel en lichaam (anorexie, automutilatie) stapelden zich op. Gewoon om zichzelf te bewijzen t.o.v. haar broers haalde ze als ergotherapeut nog een extra diploma criminologie. Als gepensioneerd penitentiair beambte, cipier dus, spits ik meteen mijn oren. Ik ben er stellig van overtuigd, nu ik Ana en/of Annemie beter leer kennen, dat ze als mijn baas een fijne humane gevangenisdirectrice met heel veel bruikbare levenservaring zou zijn geweest. Neen, dit diploma resulteerde niet in een loopbaan bij o.a. justitie. Ze vergleed in een huwelijk waarin ze zich weeral totaal wegcijferde voor een ambitieuze weinig begripvolle man en drie kinderen. Een pijnlijke scheiding, een financiële ramp en weeral heel veel schuldgevoel resulteerden onvermijdelijk in psychische problemen en bijhorende therapieën. Haar lichaam werd haar kwelling en de opmerkingen van haar broers bleven voortdurend nazinderen. Een dagboek, een vreselijk eenzame nieuwjaarsnacht en een bevriend hulpvaardig koppel keerden gelukkig het tij.
‘En dit is waarom ik me laat omringen door naakte mensen, omdat ik de naakte waarheid zie, de enige waarheid, die van elke uniek mens in ons.’ Ana
Ik sprint ongeduldig doorheen het boekje op zoek naar een positief keerpunt, een definitief breken met dat verleden, haar negatief zelfbeeld en wie weet, een fijne nieuwe partner in haar leven. Die man is Wim, een goedlachse kerel met pretoogjes die me zonet bij aankomst en met een handdoek over de schouder meteen op mijn gemak deed voelen. Hij neemt haar eindelijk zoals ze is. Hij introduceert haar ook heel langzaam in de wereld van sauna’s eerst privé, later publiek, rustige naaktstranden en naturistenvakanties waar dat vetrolletje meer, die littekens en die zwangerschapsstriemen er echt niks toe doen. Ana herleeft en wordt plots Annemie. Ze besluiten na een tijdje hun nieuw verworven passies om te zetten in een gedurfd en niet zo evident project, een B&B in Spanje met hoog wauw gehalte. Dit vooral om samen met andere gelijkgestemde tevreden gasten heel gewoontjes naakt te kunnen zijn.  Het wordt daar in de schaduw maar vooral ook de zon van Alicante een voltreffer. Het resort krijgt in de gespecialiseerde pers meermaals de hoogste score en daar heb ik als geroutineerde wereldreiziger en ervaren reisverslaggever niks tegen in te brengen. Ik zie om me heen enkel gelukkige gezichten, een paradijselijke omgeving en respectvol bloot samenzijn. Uit  het boek Alles Uit van Nick en Lins: ‘Als je naakt tegenover elkaar staat dan stel je jezelf plots heel kwetsbaar op’.  Welnu en andersom; Annemie stelt zich heel sterk op nu ze me daar zo onbevangen en ‘au naturel’ te woord staat over haar werkje Waarom is oma bloot?.
‘Mijn eerste kleinkind! Ze heeft mij tot het besef gebracht dat haar oma een verhaal heeft; een verhaal dat vertelt waarom haar oma niet is zoals elke oma.’ Ana
Het boekje Waarom is oma bloot? valt onder de categorie poëzie en heeft als rode draad het openhartig autobiografisch verhaal van een lieve oma aan een pasgeboren kleinkind. Een kleinkind dat veel later en wellicht met evenveel plezier als ik nu over de goeie afloop zal lezen en vooral begrijpen waarom oma nu eigenlijk bloot is. Wat ook je manier van vakantievieren is en wat je ook denkt over naturisme onder de sterrenhemel of bloot bij zonsopgang in het natuurdomein aan hun achterdeur lees dit boekje vooral om te weten hoe Anne-Marie, Annemie en schrijfster Ana werd vooral door zich helemaal bloot te geven.
In het nawoord:
‘Ik wil met mijn getuigenis het taboe op psychisch discomfort en psychische hulpverlening doorbreken en wie zich daarvoor inzet steunen. Van elke verkocht boek gaat daarom ook één euro naar het project Rode Neuzen Dag dat ernaar streeft de mentale, fysieke en sociale weerbaarheid van jongeren te verbeteren.’ Ana

Michel Ackaert
Ana
Michel Ackaert
Non-fictie
Michel Ackaert (1957) was cipier in de gevangenis van Brugge. Publiceerde reisverslagen, opiniestukken, recensies en een boek over menswaardige detentie ‘Seks in de gevangenis’.
_Michel Ackaert Recensent, reiziger, vrijwilliger en cultuurfanaat
Meer van Michel Ackaert

_Van zelfde auteur

_Nieuwste recensies

Bekijk alle nieuwe recensies